به نام خدا

طرح توجيهي توليدماشین آلات مربوط به آبیاري تحت فشار و سیستمهاي جلوگیري از هدر رفتن آب

آبیاري از نظر علمی تعابیر مختلفی دارد اما به معناي واقعی کلمه، پخش آب روي زمین جهت نفوذ در خاك
براي استفاده گیاه و تولید محصول است. هر چند فقط ۱۵ درصد از زمینهاي کشاورزي دنیا تحت آبیاري قرار
دارند و ۸۵ درصد بقیه به صورت دیم و بدون آبیاري مورد استفاده قرار می گیرند اما نیمی از تولیدات کشاورزي
و غذاي مردم جهان از همین زمین هاي آبی حاصل می شود که خود نشان دهنده اهمیت و نقش آبیاري در
بخش کشاورزي دارد.
سیستم هاي آبیاري به سه گروه زیر تقسیم می شوند :
سیستم آبیاري سطحی ·
سیستم آبیاري تحت فشار ·
سیستم آبیاري زیر زمینی ·

روش هاي سطحی شامل انواع آبیاري هایی است که در آنها براي پخش آب، از نیروي طبیعی ثقل استفاده
میشود؛ مانند روش هاي آبیاري جوي پشته اي، نواري، کرتی، سیلابی و غیره. حال آنکه در سیستم هاي آبیاري
تحت فشار عامل توزیع آب در مزرعه نیروي خارجی است که به آب وارد می شود. از این روش ها می توان انواع
آبیاري بارانی و قطره اي را نام برد.
روش هاي آبیاري زیر زمینی شامل عملیاتی است که در آنها سطح ایستایی (سطح آب زیر زمینی) در عمق
معینی از سطح زمین کنترل می شود تا صعود مویینه اي آب بتواند نیاز آبی گیاه را تامین نماید. این روشها در
مناطقی کاربرد دراند که لایه هاي غیرقابل نفوذ در مجاورت سطح زمین وجود داشته و با اصولا سطح ایستایی
در منطقه بالا باشد. آبیاري زیر زمینی را نباید با آبیاري زیرسطحی که براي جلوگیري از تبخیر، آب مستقیما
وارد منطقه توسعه ریشه می شود، اشتباه کرد.
از ۸۸ میلیارد متر مکعب آبی که هر ساله در کشور استحصال می شود، حدود ۸۳ میلیارد متر مکعب آن در
بخش کشاورزي مصرف می شود که متاسفانه ۶۳ میلیارد متر مکعب آن به هدر می رود. با توجه به این آمارها
مشخص می شود که تنها چاره کار استفاده از روش هاي آبیاري نوین براي جلوگیري از هدر رفتن آب است.
استفاده از آبیاري بارانی موجب افزایش راندمان آبیاري تا ۷۰ درصد می شود و استفاده از آبیاري قطره اي تا ۹۵
درصد راندمان آبیاري را افزایش خواهد داد. این در حالی است که آبیاري مزارع به روش سطحی حتی با انجام
هزینه هاي گزاف و تسطیح اراضی، راندمان آبیاري از ۵۰ درصد تجاوز نمی کند و در روش سنتی که اکثر اراضی
کشور ما به همین ترتیب آبیاري می شوند حتی کمتر از ۳۵ درصد می باشد. این بدین معنی است که اگر از
آبیاري بارانی و قطره اي استفاده نکنیم، ۶۵ درصد آب مزارع هدر می رود و با احتساب آب تلف شده درکانالهاي انتقال، میزان تلفات آب از ۷۵ درصد تجاوز می کند. لذا با استفاده از سیستم هاي آبیاري تحت فشار
می توان از تلفات آب جلوگیري کرد و به یک رشد اقتصادي که بر اساس آن می توان به یک توسعه پایدار
اقتصادي- اجتماعی دست یافت. از جمله بارزترین زیان هاي آبیاري سنتی می توان به موارد زیر اشاره نمود:
فرسایش ·
شور و قلیایی شدن خاك ·
غرقابی شدن یا باتلاقی شدن زمینهاي کشاورزي ·
تخریب زمینهاي کشاورزي ·
اتلاف سود و اتلاف بیهوده آب ·
همانطور که در بالا اشاره شد، آبیاري قطره اي و آبیاري بارانی دو روش اصلی آبیاري تحت فشار هستند. در این
طرح با توجه به مزایایی چون میزان هدر رفت آب کمتر و سایر مزایایی که در بخش هاي بعد تشریح خواهد شد
و همچنین سهولت و کثرت کاربرد روش آبیاري قطرهاي، مطالعات امکان سنجی اقتصادي براي احداث واحد
تولید اتصالات و تجهیزات اصلی این نوع از آبیاري تحت فشار صورت گرفته است. شایان ذکر است با استفاده از
سیستم هاي آبیاري تحت فشار می توان از هدر رفتن آب جلوگیري نمود و لذا با توجه شرایط اقلیمی کشور ما
استفاده از این نوع سیستم ها در افزایش راندمان تولید محصولات کشاورزي جایگاه ویژهاي دارند…..

خلاصه طرح
نام محصول انواع اتصالات و تجهیزات آبیاري تحت فشار قطره اي
ظرفیت پیشنهادي طرح (ظرفیت عملی) ۵۵۰ تن در سال
موارد کاربرد افزایش کارایی مصرف آب و جلوگیري از هدر رفتن آب
HDPE و LDPE مواد اولیه مصرفی عمده پلیمرهاي
کمبود محصول (پایان برنامه توسعه چهارم) ۱۲۶۶۸ تن در سال
اشتغال زایی (نفر) ۳۰
زمین مورد نیاز (متر مربع) ۵۰۰۰

طرح توجيهي توليدماشین آلات مربوط به آبیاري تحت فشار و سیستمهاي جلوگیري از هدر رفتن آب

۴۹صفحه

۲۰۰۰تومان